Overpeinzingen

 

Overpeinzingen  ( over pijn zingen... )

Hoewel schrijven en schilderen vaak eenzame aangelegenheden zijn die zich het best voltrekken in afzondering mag ik het resultaat graag delen met de medemens. Ik schrijf dus geen therapeutisch dagboek om op te sluiten en mijn schilderijen willen gezien worden. Ik heb commentaar nodig, een schouderklopje is als zuurstof.

Wat het schilderen betreft gun ik mezelf alle vrijheid. Uiteraard kan ik me niet losweken van de tijd en de wereld waarin wij leven en waaruit we ontegensprekelijk invloeden putten maar voorschriften, normen en trends zijn aan mij niet besteed. Ik maak mijn ding - ik kan ook niet anders - en de toeschouwer interpreteert.  Voor mezelf is harmonie een sleutelwoord. Iets wordt pas kunst genoemd bij gratie van de kijker.      

Ik hou ook van taal. Het is een uitdaging om het beste uit haar naar boven te halen. Toch is schrijven voor mij geen evidentie. Ik schaaf en ik schrap. Het blijft een moeilijke oefening om mijn gedachten of fantasieën in een vorm te gieten die anderen kan bekoren.  

'Cup Zero' handelt over de periode waarin ik borstkanker bestrijd. Tekstjes die anderhalf jaar zullen overbruggen met misschien nog een paar uitlopers tot vandaag of morgen.

'De waan van de dag' wil uitgroeien tot een bundel vertellingen.

Poëzie doet mij zoeken naar een evenwicht tussen vorm, inhoud en klank. Ook hier is harmonie een streven.

Ik hoop dat jullie blijven meereizen langs woord en beeld.

Myriam